သတိေပးခ်က္

``ေဟ့ေကာင္၊ေလထီးမပါဘဲ ခုန္ဆင္းမလို႕လား မင္းရူးေနသလားကြ ေဟ..´´
``ဘာၿဖစ္လို႕လဲ´´
´´အၿပင္မွာ မိုးရြာေနတယ္ေလကြာ။´´

မီွႏုိင္ေသးတယ္

အမ်ိဳးသမီး၏ေနာက္သို႕လူငယ္တစ္ေယာက္ ေၿပးလိုက္လာၿပီးေၿပာသည္။
``ဒီမွာခင္ဗ်ာ၊ ဒီမွာခင္ဗ်ာ´´
အမ်ိဳးသမီး ၿပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီး ေမးသည္။
``က်ြန္မကိုေခၚတာလား ဘာကိစၥလဲ´´
``ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ထီးေမ့က်န္ခဲ့တာ ခင္ဗ်ားလား´´
အမ်ိဳးသမီးလႈပ္လႈပ္ရွားရွား ၿဖစ္သြားသည္။
``ဟုတ္ပါရဲ႕ က်ြန္မထီးေမ့က်န္ခဲ့တယ္´´
``အဲဒါဆိုၿမန္ၿမန္ေၿပးလိုက္၊ကားကအခုမွ စထြက္ကာစပဲရွိေသးတယ္။´´

စစ္အတြင္းက

တဲစုတ္ကေလးတစ္ခုေရွ႕တြင္ မာစီးဒီးကားသစ္တစ္စီး ထိုးရပ္လိုက္သည္။ ကားထဲမွအေကာင္းစား၀တ္စံုကို
၀တ္ထားေသာ အသက္၄၀အရြယ္ခန္႕ရွိလူတစ္ေယာက္ထြက္လာသည္။ တဲေရွ႕တြင္ ေၿမကိုတူးဆြေနေသာ အဘြားၾကီးထံေလွ်ာက္သြားၿပီးေမးသည္။
``မဂၤလာပါ အဘြား၊စစ္အတြင္းက အၿပာႏုေရာင္ကုတ္အကၤ်ီအစုတ္ကေလးကိုို၀တ္ထားတဲ့ ဂ်ဴးခ်ာတိတ္ကေလး တစ္ေယာက္ကို အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ တဲမွာ၀ွက္ေပးခဲ့တယ္။ အဲ့တဲဟာ ဒီတဲလားဟင္။´´
``ဟုတ္တယ္ သားအဲ့ဒီ အမ်ိဳးသမီးဟာအဘြားပဲ၊သားဘာဘာကိစၥေမးတာလဲ။´´
``အဲ့ဒီကုတ္အကၤ်ီကို ၿပန္လာယူတာပါ။´´

တန္ဖိုးမရွိေသာသူ

သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ အေလာင္းအစားလုပ္ၾကသည္။တကၠစီကားမွတ္တိုင္သို႕ေရာက္လာၿပီး တစ္ေယာက္က တကၠစီကားဒရုိင္ဘာကိုေမးသည္။
``ဒီကေန ၿမိဳ႕ထဲကို ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ။´´
``ႏွစ္ရာ´´
``ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းပါ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔လိုက္မယ္ဆိုရင္ေကာ´´
``ႏွစ္ရာပါပဲ´´
``ၾကားတယ္မဟုတ္လား ဘေမာင္၊ မင္းဟာ ဘာတန္ဖိုးမွမရွိတဲ့အေကာင္ဆိုတာ ယံုၿပီလား။´´

ဇာတ္သိမ္းမေကာင္းတဲ့ပံုၿပင္

ေရႊငါးေလးတစ္ေကာင္ကို အဘိုးၾကီး ဖမ္းမိသည္။
`ဆႏၵသံုးခုကိုၿဇည့္ေပးပါမည္။သူ႕ကိုလႊတ္ပါ`ဟု ေရႊငါးကေၿပာသည္။
အဘိုးၾကီး ငါးကိုအိမ္သို႕ယူလာၿပီးေၾကာ္စားလိုက္သည္။ အေၾကာင္းမွာ အဘိုးၾကီးနားထိုင္းေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္ သည္။

မဟာပညာေက်ာ္

တစ္ခါက ေတာရြာတစ္ရြာတြင္ မိသားစုတစ္စုရွိသည္။ ယင္းမိသားစုသည္အလြန္႔အလြန္ ရိုးအလွသည္။ တစ္ေန႔ တြင္ သူတို႕ႏြားသည္ အစာစားရာမွအစာမ်ားထည့္ထားေသာအိုးထဲသို႕ ေခါင္း၀င္သြားရာ ၿပန္ႏႈတ္လို႕မရေတာ့ ေပ။သူတို႕သည္မည္သို႕လုပ္ရမည္ကို မသိႏိုင္ၾကသၿဖင့္ ခက္ခဲေသာျပႆနာကိုေၿဖရွင္းႏိုင္ရန္ ဦးေလးၿဖစ္သူကို အကူအညီေတာင္းသည္။ ဦးေလးၿဖစ္သူကသူတို႕အိမ္ေရာက္လာၿပီး အေၿခအေနကိုအကဲခတ္ၾကည့္ရႈသည္။
`` ဒါအလြယ္ေလးပါကြာ ´´ ဦးေလးၿဖစ္သူက အေသအခ်ာနားလည္ဟန္ၿဖင့္ေၿပာသည္။
``ႏြားေခါင္းကိုၿဖတ္လိုက္ေပါ့´´ တူၿဖစ္သူမ်ားက ဦးေလးစကားအတိုင္း ႏြားေခါင္းကိုၿဖတ္ပစ္လိုက္ၾကသည္။
သို႕ေသာ္လည္းႏြားေခါင္းကအိုးထဲတြင္ ထုတ္မရဘဲ ၿဖစ္ေနဆဲပင္။ သူတို႔သည္ အကူအညီကင္းမဲ့ေနသကဲ့သို႕ ခံစားၾကရသည္။ ဦးေလးၿဖစ္သူထံ ထပ္မံအၾကံဉာဏ္ေတာင္းၿပန္သည္။ ဦးေလးၿဖစ္သူက ေၿပာသည္။
``မခက္ပါဘူးကြာ အိုးကိုရုိက္ခြဲပစ္လိုက္ေပါ့´´အိုးကိုရုိက္ခြဲလိုက္ေသာအခါ ႏြားေခါင္းထြက္လာသည္။ ဤသို႕ ၿဖင့္ၿပႆနာသည္ၿပီးဆံုးသြားေလသည္။ လူတိုင္းက ဦးေလးၿဖစ္သူ၏ မႏႈိင္းယွဥ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အေတြးအ ေခၚၿမင့္မားမႈကို ခ်ီးက်ဴးၾကေလသည္။ ဦးေလးၿဖစ္သူက သူသည္စိတ္ရႈပ္ေထြးေနေၾကာင္း၊ စိတ္ညစ္ေနေၾကာင္း ေၿပာၿပေလသည္။
``အခုဆို ငါဟာအသက္ၾကီးလာၿပီကြ။ လူ႕ၿပည္မွာသိပ္ၾကာၾကာေနရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ေသရေတာ့မွာပဲ။
တကယ္လို႕ငါေသသြားတဲ့အခါ မင္းတို႕မွာ ဒီလိုၿပႆနာမ်ိဳးေတြၾကံဳလာခဲ့ရင္ေတာ့ မင္းတို႕ကိုဘယ္သူကမ်ား လာၿပီးကူညီႏိုင္ပါေတာ့မလဲကြာ။´´

သူေဌးနဲ႕ႏြား

လူတစ္ေယာက္က သူေဌးၾကီးတစ္ဦးထံတြင္ ႏြားတစ္ေကာင္ငွားခ်င္သည္။ သို႕ေၾကာင့္လည္း ႏြားငွားရန္ သူေဌး ၾကီးထံစာေရးကာ တပည့္တစ္ေယာက္ကိုေစလႊတ္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္က သူေဌးၾကီးအိမ္တြင္ သူေဌးၾကီး သည္ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ေနခ်ိန္ၿဖစ္သည္။ သူေဌးၾကီးကစာကိုယူလိုက္သည္။ စာမတတ္သည္ကို ရွက္သၿဖင့္ စာတတ္သေယာင္ေယာင္ဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။သူေဌးၾကီးသည္ စာရြက္ကိုၾကည့္ရင္း ေခါင္းကို တဆတ္ဆတ္ညိတ္ေနသည္။
``ငါသိပါတယ္ကြာ´´သူေဌးၾကီးကစာလာေပးသူကိုေၿပာလိုက္သည္။
``ေအး..ခဏၾကာရင္ ငါကိုယ္တိုင္လာခဲ့မယ္လို႕ မင္းဆရာကို ေၿပာလိုက္ပါကြာ။ဟုတ္လား´´

စိုးရိမ္စရာမဟုတ္ပါ

ခရီးသည္မ်ားေလွတစ္စင္းၿဖင့္ ၿမစ္ၿပင္ကိုၿဖတ္သန္းစဥ္ကၿဖစ္သည္။ ေလွကေလးသည္ ေက်ာက္ေဆာင္ႏွင့္ ရုတ္တရက္တိုက္မိကာေရမ်ားကေလွ၀မ္းထဲသို႕စီး၀င္လာသည္။ ခရီးသည္မ်ာသည္ သူတို႕၏အသက္အႏၲရာယ္ အတြက္စိုးရိမ္လာသည္။ လူတစ္ေယာက္ သူကမူတစ္မူထူးၿခားလွသည္။ သူသည္ဘာမွမၿဖစ္သကဲ့သို႕ တည္ၿငိမ္ စြာထိုင္ေနသည္။ သူသည္ရယ္ေမာေနႏိုင္သည့္အၿပင္ အၿခားသူမ်ားကိုလည္း မစိုးရိမ္မပူပန္ၾကရန္ ေၿပာေနေလ သည္။
``မစိုးရိမ္ၾကပါနဲ႕။မစိုးရိမ္ၾကပါနဲ႕။´´သူကေၿပာသည္။
``ဒါ စိုးရိမ္စရာ ၿပႆနာလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ ေလွထဲေရ၀င္လာတာပါ။ ဒါဟာကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿပႆနာမွမဟုတ္ ပါဘူး။ ေလွကက်ြန္ေတာ္တို႕ပိုင္တဲ့ေလွမွ မဟုတ္တာ။´´

ေျခေျခာက္ေခ်ာင္းအေျပး

တစ္ခါကအေထာက္ေတာ္တစ္ဦးသည္ အေရးၾကီးသည့္ကိစၥၿဖင့္ခရီးထြက္ရန္ရိွေလသည္။ အရာရွိၾကီးကေၿခၿမန္ ေတာ္ကိုေနာက္က်မည္။ အၿမန္ဆံုးမေရာက္မည္ကိုစိုးရိမ္သၿဖင့္အလြန္အေၿပးလ်င္သည့္ၿမင္းတစ္ေကာင္ကို ေပးလိုက္သည္။ သို႕ေသာ္.. အေထာက္ေတာ္ကမူအေရးၾကီးကိစၥၿဖင့္ အလ်င္အၿမန္္သြားရမည့္ခရီးလမ္းတြင္ ၿမင္းကိုမစီးဘဲလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ၿမင္းကိုဆြဲေၿပးေလသည္။
``ခင္ဗ်ားက ဘာလို႕ျမင္းကိုမစီးတာလဲ´´
ျမင္းကိုမစီးဘဲ ဆြဲေၿပးသြားသည့္ၿမင္ကြင္းေၾကာင့္ ခရီးသြားတစ္ေယာက္ ကသူ႕ကိုေမးသည္။
``ေၿခေထာက္ေလးေခ်ာင္းေၿပးတာထက္ ေၿခေၿခာက္ေခ်ာင္းေၿပးတာ ပိုမၿမန္ဘူးလားဗ်´´
အေထာက္ေတာ္က သူ႕အေတြးၿဖင့္သူ႕ၿမင္းကိုဆြဲကာေၿပးေနေလသတည္း။

သတၱိရွိပါတယ္

စစ္အရာရွိၾကီးသည္ စစ္သားမ်ားေနထိုင္ေသာ သံုးထပ္တိုက္အေဆာင္ကိုၿဖတ္ေလွ်ာက္လာသည္။ စစ္အရာရွိ ၾကီးသည္ စိတ္လက္ေပါ့ပါးရႊင္ပ်ေနသည္။ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲသံုးထပ္အေပၚမွေန၍ ညစ္ပုပ္ေသာေရကိုပက္ခ်လိုက္ ရာ တစ္ကိုယ္လံုးစိုရႊဲသြားသည္။ ေစာေစာကေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာစိတ္လံုး၀ေပ်ာက္သြားသည္။ ရႈံမဲ့ၿပီးေရက်လာ သည့္သံုးထပ္တိုက္ၿပတင္းေပါက္ဘက္သို႕ေမာ့ၾကည့္သည္။ မည့္သူကိုမွမၿမင္ရေခ်။ သို႕ႏွင့္ၾကားေအာင္ ေအာ္ ေၿပာသည္။
``ကိုယ့္မ်က္ႏွာေတာင္ကိုယ္မၿပရဲတဲ့သတၱိေၾကာင္တဲ့သူေတြ ဟင္း..´´
``ဘာလို႕မၿပရဲရမွာလဲ၊ၿပရဲပါတယ္´´ ဟူေသာ အသံၾကားရၿပီးၿပတင္းေပါက္တြင္ေခါင္းတစ္လံုး ၿပဴထြက္လာ သည္။ ေခါင္းတြင္ဓါတ္ေငြ႕ကာကြယ္ေရးကိရိယာကို စြပ္ထားေလသည္။

ဘယ့္သူလက္ခ်က္လဲ

ဧည့္ခံပြဲတစ္ခုတြင္ၿဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ဦး ဆြဲလာေသာ စိန္ဘယက္ကိုၾကည့္ၿပီး ဧည့္သည္အားလံုးက
`လွလိုက္တာ၊လွလိုက္တာ´
၀ိုင္း၀န္းခ်ီးက်ဴးၾကသည္။ ခ်ီးမြမ္းခံရသၿဖင့္ပီတိၿဖစ္မိေသာအမ်ိဳးသမီးသည္ အားပါးတရၾကည့္ပါေစဟူေသာ ရည္ ရြယ္ခ်က္ၿဖင့္ ဘယက္ကိုခၽြတ္ေပးသည္။ စိန္ဘယက္သည္တစ္လက္မွ တစ္လက္သို႕ကူးသြားသည္။ ေနာက္ဆံုး တြင္စိန္ဘယက္ေပ်ာက္သြားေတာ့သည္။ အိမ္ရွင္ကစိတ္မေကာင္းၿဖစ္ရေသာ အသံၿဖင့္ေၿပာသည္။
``က်ီစားတာဆိုရင္လြန္သြားၿပီဗ်ာ။ အခုစားပြဲေပၚကိုကၽြန္ေတာ္ေငြဖလားတင္ထားမယ္။ မီးခလုတ္ကိုပိတ္လိုက္ ၿပီးတစ္ရာထိကၽြန္ေတာ္ေရမယ္။ မီးကိုၿပန္ဖြင့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာစိန္ဘယက္ကို ေငြဖလားထဲမွာၿပန္ေတြ႕ရမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ပါတယ္။' '
မီးကိုပိတ္ျပီးေနာက္ ျပန္ဖြင့္လိုက္သည္....ေငြဖလားၾကီးမရွိေတာ့။

မူပိုင္မဟုတ္ပါ။

ႏွင္းဆီနက္