သူ႔ကိုယ္သူပင္ ဆူးေတြကိုဆင္
လွေသြးၾကြယ္၀ဖို႔ ဘ၀ေရးျခယ္သလို႔
စိတ္ကိုအေရာင္ျခယ္ အတိတ္ကိုအေမွာင္ဖယ္
အရိပ္ကိုအုပ္လာသမွ် အဆိပ္ကိုထုတ္ကာထား
ေမတၱာႏွင္းလိုလာသမွ် သစၥာယြင္းယိုကာစ
ပန္းပြင့္တာထက္ စိတ္ပြင့္တာဆန္းသမို႔
ေသာကကိုအရင္းတည္
ေလာဘကိုအျမတ္ထုတ္
အတၱၾကီးစြာျဖင့္ ပြင့္လန္းရွာေပဦးမည္။
မူပိုင္ = ႏွင္းဆီနက္
ပန္းပြင့္တာထက္ စိတ္ပြင့္တာ ဆန္းေနတယ္ေပါ့...
ေသာက ေလာဘ အတၱေတြနဲ႔ ပြင့္လန္းေနအံုးမယ္ေပါ့
ရာဇဝင္ေလး ဖတ္သြားပါတယ္ အမေရ....
ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာၿဖင့္
ဖိုးစိန္
ကာရန္ယူပုံေလးေတြနဲ႕အဓိပၸာယ္လွပတဲ႕ကဗ်ာေလး တပုဒ္ပါပဲ...။
ကဗ်ာေလး..က..လွလုိက္တာ..း)
မႏွင္းဆီနက္ေရ
စိတ္ပန္းပြင့္ေလးကုိ လာဖတ္သြားျပီ
ေပ်ာက္ခ်က္ကလြန္ပါ့ဗ်ာ
:)
ခင္မင္စြာျဖင့္
သီဟသစ္
မမ.... ကဗ်ာေလးၾကိဳက္တယ္.. လွတယ္ စကားလံုးေတြသံုးတာ... ဖြဲ႕ထားတာေလး.
ကိုသီဟၾကီးေျပာသလို စိတ္ပန္းပြင့္ေလး း))
ေကာင္းလိုက္တာ
ေကာငး္လိုက္တာ
...
အမငါလည္သြားတယ္ေ
ေကာင္းလိုက္တာ
ေကာငး္လိုက္တာ
...
အမငါလည္သြားတယ္ေ