ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ ငွက္ျပာ၀တ္ရည္၊ ေသာက္ယစ္ရီတတ္ ႏွင္းဆီျဖဴလဲ့၊ ပ်ံသင္းဖြဲ႔တတ္ ၀ါသြဲ႔ရြက္ေၾကြ၊ လိပ္ျပာေပြတတ္ ျမစ္ေရေခ်ာင္းစ၊ ေတးညင္းျမတတ္ မိန္းမလွသူေယာင္၊ မ်က္ေတာင္ခတ္တတ္ က်မ္းတက္ေဇာ္ဂ်ီ၊ ဖို၀င္မီတတ္ ၾကံစည္သမွ် ျဖစ္ေျမာက္ရသည္။ ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ လာလွည့္ေနလွည့္၊ အိပ္စက္လွည့္ဟု သဲ့သဲ့ေခၚငင္၊ မပီျပင္လည္း ထင္ထင္ၾကားလိုက္၊ တိမ္းမူးခိုက္၀ယ္ မိုက္မွားၾကမၼာ၊ တြန္းပို႔ရာသို႔ ထြက္ခြာလြင့္ပါး၊ ရပ္တပါး၌ ေရြ ႔လ်ားရာသီ ထပ္ခဲ့သည္။ ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ ခ်မ္းသာေအးျမေနခ်င္လွလည္း လမ္းစေပ်ာက္ပ်က္၊ ရွာျပန္ဆက္ျပီး ပင့္သက္ေမာေတြ၊ မ်က္ရည္ေ၀ဆဲ မေနေပ်ာ္နဲ႔ လာလိုက္ခဲ့ဟု သဲ့သဲ့ေခၚသံၾကားရျပန္၏။ ျမဲျမံႏြယ္ေႏွာင္၊ လူတို႔ေဘာင္၌ ေယာင္မွားဧည့္သည္၊ မေပ်ာ္ၾကည္ဘူး မဆည္ႏိုင္ေတာ့၊ ႏြမ္းေပ်ာ့ေခြညိဴး လမ္းမွားတိုးဆဲ၊ တိုးတိုးတစ္မ်ိဳး ခ်ိဳးငယ္ေျပာသည္၊ ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ ငွက္ျပာ၀တ္ရည္၊ ေသာက္ယစ္ရီသတဲ့ ႏွင္းဆီျဖဴလဲ့၊ ပ်ံ ႔သင္းဖြဲ႔သတဲ့ ျမစ္ေရေခ်ာင္းစ၊ ေတးညွင္းျမသတဲ့ မိန္းမလွသူေယာင္၊ မ်က္ေတာင္ခတ္သတဲ့ က်မ္းတက္ေဇာ္ဂ်ီ၊ ဖို၀င္မီသတဲ့ ၾကံစည္သမွ် ျဖစ္ေျမာက္လွသတဲ့ ႏွမ မသိရွိမည္လား.....။ ေရးသားသူ (ၾကည္ေအး) (ရႈမ၀ ၁၉၇၃၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ႏွစ္သက္မိတဲ့
ကဗ်ာေကာင္းေလး ျပန္ေဖာ္ျပေပးလုိ႔ ေက်းဇူး .
ခင္မင္လ်က္
၀င္းေဇာ္
ၾကည္ေအးကဗ်ာေလးကို နွစ္သစ္စြာလာဖတ္သြားပါတယ္ ရွင္..
ေမာင့္ေတာအုုပ္ထဲ၀င္လာခံစားသြားပါေၾကာင္း။
ေက်းဇူးပါ။
မဲျမံႏြယ္ေႏွာင္၊ လူတို႔ေဘာင္၌
ေယာင္မွားဧည့္သည္၊ မေပ်ာ္ၾကည္ဘူး
ဆရာမ ၾကီးရဲ႕ အဖြဲ ကရင္ ကို ေဖါက္၏
လူရဲ႕သံေယာဇဥ္ ကို ႏြယ္ လို နိုင္း ျပီး ျပသြားတာ ကို ခံစားျပီးေတာ့ မျမဲပုံ ကို ျပတာ ကေတာ့ ဧည့္ သည္ ဆိုတဲ့ စကား သုံးသြား တာ ဟာ ပညာယူျပီး သံေ၀ဂရစရာ ပါ။
ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ ထာ၀ရေနထိုင္ခြင့္ရပါေစ
ကဗ်ာကုိ ကာရန္ေတြ ေကာင္းလွခ်ည္လားလို႔ ဖတ္လာလိုက္တာ...."ၾကည္ေအး" ရဲ႕ ကဗ်ာျဖစ္ေနတာကုိး
ေဝမွ်ခံစားမႈအတြက္ ေက်းဇူးပါဗ်ာ...
ကဗ်ာကို ေလးေခါက္ေလာက္ ေသခ်ာ ဖတ္ႀကည့္တယ္။ ဘယ္လို မွတ္ခ်က္ျပဳရမယ္ မသိဘူး။ မွ်ေဝေပးတာ ေက်းဇူးပါ။ ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ ရွိေသာ သာယာဖြယ္မ်ား မျမဲေလသလား။